Tweede SketchCrawl Zwolle

En weer organiseren Simone en ik een SketchCrawl in Zwolle! Zaterdag 19 januari zijn jullie vanaf 14 uur tot ongeveer 17 uur welkom in café het Beugeltje, aan de Krabbestraat 63 te Zwolle. 

Flyer SketchCrawl Zwolle Januari 2013

Na een gezellige en productieve eerste SketchCrawl, houden we nu een tweede SketchCrawl in een iets eenvoudiger opzet dan eerst. Maar dat maakt het niet minder leuk: de locatie is namelijk het prachtige café het Beugeltje, in de middeleeuwse Wijndragerstoren in Zwolle. Dus neem je tekenspullen mee en kom ook!

Lees hier de oorspronkelijke blogpost:
Tijd en locatie Tweede SketchCrawl Zwolle bekend!

Open dag Dans en Creatief 20-1

Zondag 20 januari is er weer een open dag bij Dans en Creatief Centrum Zwolle. Ik zal dan weer leuke workshops geven voor kinderen en volwassenen. De workshop van vorige keer, ‘levend kopieerapparaat’ was erg populair, en die ga ik dan ook zeker weer doen, zij het met een kleine aanpassing waardoor het nóg leuker wordt;-)

Nieuwsgierig? Kom de 20e gezellig meedoen tussen 13 en 17 uur! Kijk voor meer informatie over Dans en Creatief Centrum Zwolle op http://www.danscreatief.nl.

Workshop ‘Levend kopieerapparaat’ bij Dans en Creatief Centrum Zwolle in september – Het proces

Workshop ‘Levend kopieerapparaat’ bij Dans en Creatief Centrum Zwolle in september – de resultaten

ARTvent 24-12: Voltooiing

Het is me gelukt. 24 dagen lang heb ik iedere dag (nou ja, bijna iedere dag) 1 tot 2 uur achter mijn computer gezeten om onderzoek te doen naar het aspect bezinning in kunst, en dit op te schrijven, en met jullie te delen. In 24 dagen, ruimschoots 40 uur, 27 kunstwerken heb ik ruim 500 jaar bezinning in de beeldende kunst beschreven. 

Giorgione – de aanbidding van de herders – 1505 t/m 1510

Ik sluit dit dan ook, heel toepasselijk, af met één van de mooiste weergaven van de geboorte van Christus. De Renaissancekunstenaar Giorgione heeft maar kort geleefd, maar zijn oeuvre heeft een groot impact gemaakt, en is van invloed geweest op o.a. Titiaan. Hij heeft de heilige familie uitermate teder neergezet  in contrast tot de ruwe rotsblokken op de achtergrond. De setting in het Italië van die tijd, in plaats van het historische Bethlehem, maakt de familie des te menselijker en hun nederigheid tegenover het kind treffend en devoot. De geboorte van een persoon die zoveel zou betekenen voor de geschiedenis, de mensen en de maatschappij, had niet integerder kunnen worden neergezet.

Ik wens eenieder fijne feestdagen, en veel wijsheid en geluk voor in het nieuwe jaar.

ARTvent 23-12: laat het helder worden

Iets typisch Nederlands: klagen over het weer. Graag zouden velen van ons krachten willen bezitten om het weer te kunnen controleren. Berndnaud Smilde doet dit gewoon, en creëert wolken binnenshuis. 

Berndnaut Smilde – Cloud in a room ‘Nimbus’ – 2012

ARTvent 22-12: De diepe kleur van de nacht

Deze blog wilde ik eigenlijk gisteren plaatsen. Maar ja, ik was druk kleding aan het ruilen, en ook deed onze Paus een paar uitspraken waar ik even mijn zegje over moest doen. We zitten nu in de periode met de langste nachten, en telkens weer verwonder ik mij over eindeloze diepte die de nacht ons biedt. 

Yves Klein – Monotone Symphonie – 1962

ARTvent 21-12: Eat this, Benedictus!

En weer een dag had ik geen tijd om te bloggen. De ganse avond van de 21e heb ik, heel duurzaam, doorgebracht met het ruilen van kleding met mijn initiatief Das Nouveau Vod. Na een heerlijke avond met prachtige mensen en een nacht waarin ik heerlijk heb geslapen werd ik wakker met nieuws waar mijn haren overeind van gingen staan: de uitspraken van onze Paus. En bij mij rijst alleen de vraag: hoe kan iemand die verdraagzaamheid en naastenliefde predikt, zo ernstig discrimineren?

Michelangelo – Lybische Sybille – fresco Sixtijnse Kapel

ARTvent 20-12: Het einde van een tijdperk

Soms vraag ik me af of ik één van de weinigen ben die de technologische vooruitgang schuwt. Is sneller en groter wel altijd beter? Met pijn in het hart zie ik hoe postkantoren verdwijnen, loketten op stations plaats hebben gemaakt voor automaten, het nostalgische gele treinkaartje vervangen is door de beruchte chipkaart en hoe gebouwen vervallen omdat hun functie niet meer noodzakelijk is in deze tijd. Voor alles heb je in deze tijd een scherm nodig, en hoewel dat heel handig kan zijn, maakt dit ook dat het persoonlijk contact een stuk geringer wordt.

The Fighting Temeraire tugged to her last berth to be broken up – William Turner – Olieverf – 1839

ARTvent 19-12: Schuld

Vandaag raakte een levensverhaal me: het verhaal van Jan Montyn. Omdat de Kunsthal volgend jaar een overzichtstentoonstelling van hem toont ben ik me in hem gaan verdiepen; het werk zelf sprak me namelijk niet direct aan, maar er werd in het persbericht wel gesproken over een ‘roerig leven’. Nieuwsgierig als ik ben ging ik meer informatie opzoeken. Alles kan immers veranderen zodra je meer weet over een bepaalde kunstenaar, en dit was nu ook weer het geval. 

Jan Montyn – Concerning the Earth – ets – 1980

ARTvent 18-12: Vlucht

De dagen worden steeds korter en ik merk dat ik er last van heb. Ben moe, chagrijnig, en ik wil alleen maar slapen en eten. Ik weet dat ik nog maar een paar dagen moet volhouden, en dan gaan de dagen weer lengen. Omdat ik heb gehoord dat het juist in de donkere dagen goed is om veel in de buitenlucht te komen, loop ik alle afstanden. Nou ja, eigenlijk is mijn fiets kapot en heb ik geen zin om die te repareren. Ik grijp die gelegenheid aan om veel te lopen en zo wat beweging in de buitenlucht op te doen. Maar echt blij word ik er niet van: om me heen zie ik winkels stunten met kerstaanbiedingen, extra koopavonden en andere zaken om maar zoveel mogelijk winst te maken. In deze dagen denk ik er serieus over om te emigreren.

ARTvent 17-12: Hemel en Aarde

Sommige kunstwerken zijn zo indrukwekkend dat woorden tekort schieten om ze te beschrijven. Deze werken zijn ‘voelbaar’ als je ze ziet: je wordt erdoor gegrepen en meegesleept. Of je nu wil of niet. Dit overkwam mij toen ik als verse kunstacademiestudent   op excursie in Berlijn een werk zag van Anselm Kiefer. Een enorm doek, met dikke lagen aarde, klei en zand erop gesmeerd, had het uiterlijk van een verwoest landschap. Er stonden woorden in en er werd mij uitgelegd dat die woorden de namen waren van concentratiekampen. Op dat moment realiseerde ik me nog niet wat een impact het op de Duitse bevolking moet hebben gemaakt dat een kunstenaar durfde te refereren aan de zwartste bladzijden uit hun geschiedenis. 

Anselm Kiefer – Seven Heavenly Palaces – Installatie